تبلیغات
♫موسیقی سنتی ایران♫ - علم موسیقی
تاریخ : دوشنبه 10 تیر 1392 | 06:27 ب.ظ | نویسنده : محمد حجازی
من (محمد حجازی) امروز براتون یك مطلب گذاشتم كه با استفاده از آن می توانید به طور مختصری با دنیای موسیقی آشنا شوید.

حتما بخونیدش مطمئن هستم كه خوشتون میاد.




برای خواندن مطلب به ادامه ی مطلب بروید.

علم موسیقی هنر نوازندگی

                                                        

                 

   موسیقی ترکیبی از علم و هنر، بسیار سخت ولی در عین حال ساده است. ساده بدین دلیل که میتوان ساختار یک اثر موسیقی را به اجزای ریز آن، که همان نُت است، تجزیه کرد و نت به نت، آنرا درک نمود. و سخت از آنرو که همین اجزای کوچک، میتوانند در چنان ساختار پیچیده و پر قاعده ای در کنار هم آرایش یابند که درک کامل آن مستلزم دانش موسیقیایی پیشرفته ای باشد. این پیچیدگی و در عین حال سادگی، سهل ممتنع بودن موسیقی را صحه میگذارد و بر پر رمز و راز بودن آن میافزاید. زیبایی موسیقی در این است که آهنگی با ساختار بسیار ساده و در مقابل، آهنگی با ساختار پیچیده و غنی، با یک گوش و یک توانایی شنوایی شنیده میشوند و گاه همان ساختار ساده بیش از دیگری به دل مینشیند.

 

   شنیدار موسیقی، در سطوح مختلفی صورت میپذیرد. گاه شنونده، از درک موسیقیایی بسیار معمولی و بدون دانش خاصی از موسیقی، میباشد و گاه شنونده خبره علم موسیقی ست؛ و طبعا تجزیه و تحلیل و درک و برداشت ایندو گروه از موسیقی بسیار متفاوت خواهد بود. لذتی که از شنیدار یک موسیقی دریافت میشود، به سطح درک ساختار و ترکیب و رنگ آمیزی اثر بستگی دارد؛ که بخشی از این درک بصورت ذاتی در وجود انسان نهادینه شده و بخش دیگرآن با دانش و علم موسیقیایی تکامل می یابد.

 

   نوازندگی در دنیای موسیقی، مجموعه ایست که در آن دانش موسیقی تبلور می یابد. در واقع جایگاهی که بتوان علم موسیقی را پیاده سازی کرد و آزمود؛ ساز موسیقیایی ست که نواخته میشود. هر چند صداهای موجود در طبیعت نیز جزو گستره علم موسیقی قرار میگیرند ولی تجربه ی تجزیه و تحلیل و ترکیب و در واقع آزمودن شیوه های علمی آن، بر روی سازها و با هنر نوازندگی اجرا میشود.

 

   هنر نوازندگی، مجموعه ای از شیوه ها و حرکات و تکنیک هایی ست که باعث نواختن یک ساز میباشد؛ که این تکنیک ها به مرور زمان تکامل یافته تا بتوان صدایی به طنین و شدت و رنگ دلخواه از ساز موسیقیایی بدست آورد. هنر نوازندگی، لزوماً مستلزم دانستن کامل علم موسیقی نیست؛ چه بسا نوازندگانی که آشنایی بسیار کمی از ساختار و ترکیب علمی قطعه ای که مینوازند داشته ولی با توجه به هنر نواختن ساز تخصصی خود و قدرت و ظرافت در نواختن آن، به زیباترین و بهترین نحو، آنرا اجرا میکنند. گاه حتی در موسیقی های محلی، که نغمه ها بصورت گوشی و در اصطلاح، سینه به سینه، بدون داشتن نُت خاصی نواخته میشود، نُت خوانی نیز لازم نمیباشد. هرچند دانستن دانش موسیقی، و درک چگونگی ساخت یافتن و طرز ترکیب نغمه ها، در نوازندگی بی تأثیر نبوده و چه بسا آنرا غنی تر نیز میسازد.

 

   در این جا شاید پرسشی پیش آید که چرا گفته میشود "هنر نوازندگی"؟ مگر نه این است که نوازندگی مجموعه ای از تکنیکها و شیوه هایی ست که در اثر یادگیری فراگرفته میشود و مگر فقط ابزار بیان موسیقی نیست؟  در پاسخ میتوان گفت که هر هنری در ابتدا متشکل از اجزایی ست که با آنها اثری خلق میگردد؛ خلاقیت، با ترکیب این اجزای ابتدایی، از آن اثری منحصر بفرد میسازد. در نوازندگی نیز، پس از فراگیری روشها و تکنیکهای نواختن، میتوان خلاقیت بخرج داد؛ همانگونه که یک نوازنده میتواند یک قطعه مشخص را به چندین روش متفاوت بنوازد، و عموماً هیچ دو باری مثل هم نمینوازد. درست همانگونه که یک هنرمند موسیقی دان، برای خلق یک اثر از همان اجزای ابتدایی که نُت میباشد، استفاده کرده و با جوهر خلاقیت و هنر خویش از آن اثری بی نظیر می آفریند.

دریافت کد رای گیری